Wereldberoemd
in "Bollywood"

door BABETTE WIERINGA AMSTERDAM - Ze reist vrijwel nooit, omdat ze volgens eigen zeggen niet zo'n durfal is. Toen de Indiase filmster Rekha het afgelopen weekeinde, bij hoge uitzondering, dan toch in Amsterdam verzeilde, deed ze het meteen goed. Rekha waagde zich op straat voor een rondje in de omgeving van het hoofdstedelijke hotel The Grand. Dat wandelingetje door de rosse buurt bleek een openbaring: er was werkelijk helemaal niemand die dé filmdiva van 'Bollywood' herkende!

Maar in Nederland is Rekha een grote onbekende

''In India, waar de filmindustrie rondom Bombay de bijnaam Bollywood heeft, is Rekha wereldberoemd. En dat al sinds 1970, toen ze doorbrak met de filmhit Sawan Bhadon. Inmiddels heeft ze tientallen films op haar naam staan en is iedere landgenoot en menig Hindoestaan elders ter wereld op de hoogte van de ins en outs van deze schoonheid. Het afgelopen weekeinde kon ook de Nederlandse Hindoestaanse gemeenschap en andere Bolly-wood-liefhebbers het hart ophalen, twee dagen lang stond er in Den Haag een Hindoestaans filmfestival in het teken van tribute to Rekha. Tijdens haar bliksembezoek mogen wij 25 minuten op audiëntie in de suite van deze, overigens, alleraardigste dame. Daar durven we het bijna niet te vragen, maar als ze al sinds 1970 acteert... "O, ik ben 47", openbaart ze zonder problemen. Dat ze zo twintig jaar jonger oogt, is in India sinds jaar en dag onderwerp in de pers. De schoonheidsgeheimen van Rekha zijn zo'n geliefd onderwerp van paparazzi tot serieuze media, dat ze eerdaags maar met een cosmetica-lijn op de markt komt. Er zal wel behoefte aan zijn. Overigens is haar schoonheid een van de vele Rekha onderwerpen waar de kranten vol van staan, vertelt ze met een mysterieuze glimlach. "Mijn succes kwam tegelijk met de opkomst van de paparazzi en sindsdien ben ik nooit meer uit de bladen verdwenen. Mensen zijn dol op me, beschouwen me als een familielid." En dus wil men alles van haar weten.

Weinig spannends

Een deel van haar persoonlijk leven, zoals beschreven in de roddelbladen, werd in 1981 zelfs al verfilmd. Silsila gaat over een buitenechtelijke relatie en Rekha zou zichzelf spelen. Maar tegenwoordig gebeurt er, volgens eigen zeggen, nog weinig spannends in haar luxe leventje. "Ik ben niet getrouwd, want de mannen die ik dacht te hebben gevonden, bleken de juisten niet." Haar handen en polsen. behangen met veel goud, onder - steunen haar woorden met sierlijke bewegingen. dat alles aan Rekha o, zo gracieus en prachtig is, heeft volgens haar te maken met haar sobere levensstijl.

Ze leerde meer van haar moeder en vader, die eveneens beiden als filmsterren (Gemini Ganeshan en Pushpavalli, red.) door het leven gingen. "Dat acteren is er bijvoorbeeld met de paplepel ingegoten. Ik was drie maanden oud toen ik voor het eerst op het witte doek was te zien; op dertienjarige leeftijd speelde ik mijn eerste grote rol. Mijn succes in de film is niet altijd even stabiel geweest, menige film waarin ik speelde, flopte. Maar het mooie is dat de mensen het mij nooit verweten, ze hebben een mislukte film zelfs nooit met mijn persoon in verband gebracht. Waarschijnlijk is het mijn levenshouding, mijn uitstraling, die maakt dat ik op handen wordt gedragen."

Stapels post

Haar miljoenenpubliek maakt dat de stapels post nog altijd niet om doorheen te komen zijn. Mannen vereren haar als sekssymbool, oma's vertrouwen haar geheimen toe, hun dochters en tegenwoordig ook hun kleindochters klimmen in de pen om dichter tot Rekha te komen. Dat ze veel heeft betekend voor de positie van de Indiase vrouw in het bijzonder, wuift ze echter van tafel. "Het zijn meer de rollen die ik heb mogen spelen, voor heldinnen is er in de Indiase films nu eenmaal, meer dan voor de mannen, een glansrol weggelegd. Maar buiten de film heb ik echt nooit op de barricaden gestaan, voor het feminismeheb ik me nooit bewust ingezet.'' Overigens moeten we niet denken dat het er in Bollywood zo heel anders aan toe gaat dan in Hollywood of Europa. "We hebben een zeer moderne filmindustrie, de meest geavanceerde techniek, een arsenaal aan fantastische goed opgeleide acteurs en actrices. ja en dat jullie nauwelijks op de hoogte zijn van ons werk, dat ligt niet aan onze kwaliteit. Overigens kennen we ook jullie films niet. Maar gelukkig, de wereld wordt steeds kleiner, onlangs bijvoorbeeld is een Indiase film genomineerd voor een Oscar." weer die glimlach, ze zegt: "we hebben gewoon nog wat tijd nodig om dichter tot elkaar te komen." Als Rekha zich bij een volgend Amsterdams bezoek maar niet hoeft te omringen met een schare bodyguards.

Telegraaf maandag 27 mei 2002

Actueel