Indiase Filmfestival in aantocht

In november organiseert het Tropeninstituut Theater Amsterdam een Cinema India filmfestival, met als ondertitel "Een eeuw idealisme; van spinnewiel tot handgranaat". Voor meer informatie over het filmfestival 020-6220258 Tropeninstituut theater Amsterdam.

De Idealistische explosie, een eeuw Idealisme in India

Er zijn weinig landen waar mensen heen gaan om een beter mens te worden, waar geen ander doel dan het spirituele, het einddoel is van de reis. De Indiase geschiedenis van de laatste eeuw voegt aan de spirituele guru's, dichters en devoten twee personen toe die een groot stempel op het culturele, politiek en economische leven van de afgelopen honderd jaar drukten; Rabindranath Tagore en Mahatma Gandhi. Hun idealisme, dat gepaard ging met zeer concrete ideeën op het gebied van strijd tegen armoede, onrecht en overheersing, werd een leidraad voor velen in de kunst en politiek. Het waren hun ideeën die de rode draad vormden voor belangrijke beslissingen die politieke leiders en economen namen en die India tot een unieke democratie maakten. Een democratie die lange tijd zonder hulp van buitenaf in de eigen productie voorzag. Recent, bij de aardbeving waarop dit moment alle aandacht naar uit gaat, wordt Nobelprijswinnaar en econoom Amartya Sen aangehaald die constateert dat juist India in staat is om in snel tempo weer een infrastructuur op te bouwen; hij baseert dit op het feit dat iedereen een eigen taak heeft, die in deze reusachtige democratie bepalend is. Amartya Sen was student aan de universiteit van Tangore en baseert zijn ideeën direct op die van Tangore en Gandhi. Tanghore en Gandhi bepaalden het gezicht van ruimdenkende filosofieën en vormden de aantrekkingskracht voor velen. Beiden behoorden tot groeperingen die vonden dat hun methodes niet rigoureus genoeg waren en dat de wereld zonder gewapend verzet nooit zou veranderen. Zo ontstonden ook de Swadeshi Movement, de Naxalites (Indiase variant van IRA/Rote Armee) en personen die zich uit idealisme tot menselijke bom lieten opblazen; dezen vormden het andere uiterste van een extreem idealisme. Het filmfestival gaat over beide vormen van Idealisme gedurende de afgelopen eeuw in India; Land bij uitstek van uitersten. Een land dat velen als voorbeeld zien van pacifisme, spiritualiteit, waar het westen zich aan kan spiegelen, zich aan kan koesteren. Wat is dat land, met zijn fascineerde wijze mannen en de explosies van geweld, een wereldmacht (inclusief kernwapens, corruptie en maffia) dat door een ieder zo gewaardeerd wordt, en waar de meest vergaande humanitaire maatregelen, die ooit op zo'n grote schaal grondwettelijk werden vastgelegd; op terug gevoerd kunnen worden? Aan de hand van twaalf films worden een aantal belangrijke momenten en ideeën omtrent idealisme en oplossingen voor maatschappelijke problemen belicht. Uitgangspunten zijn steeds; "Wat heeft het idealisme opgeleverd, wat is de rol van de kunstenaar/filmmaker/auteur in het maatschappelijk bestel?" Aan het begin van het programma wordt de film "Ghare Baire" getoond. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Tagore. Tagore neemt in dit verhaal afstand van de terroristische Swadeshi beweging, waar hij een aantal jaren deel van uitmaakte. Opvallend is de recente hoeveelhied films die terrorisme en de politieke gebeurtenissen van de afgelopen eeuw in India als thema hebben en met films over geweldloosheid die nationale belang werden. Over nationalisme dat het opnam tegen het kolonialisme; naxallites en terroristen tegen de staat. Over armoede tegen rijkdom en over de maffia tegen de democratie.